سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

ولادت پیامبر رحمت بی‌فروغ گذشت

جامعه ما امروز بیش از هر وقت دیگر نیاز به آموزه‌های ناب پیامبر اسلام(ص) دارد. آنچه کمبود جدی‌اش احساس می‌شود، تمسک به آداب و اخلاق پیامبری است که هرچه در توان داشت برای امروز و آینده ما به کار بست و از هیچ اقدامی دریغ نورزید. اما ما برای او کم گذاشتیم.

 

سعید عباسی

saeedabbasisarvi@gmail.com@

 

کمتر از یک هفته تا میلاد حضرت عیسی(ع) باقی است و چه هیاهو و شوری در میان پیروان مسیحیت در جهان برای گرامی‌داشت این روز برقرار است. چند شب دیگر هم شب یلداست و برای این شب نیز از هفته‌ گذشته در سطح شهر و شبکه‌های اجتماعی تبلیغات و توصیه‌های فراوان به دور هم بودن و پاسداشت این آیین سنتی است. اما افسوس و صد افسوس از غربتِ شب و روز ولادت پیامبری که خود فرمود: "ما أوذي نبيٌ كما أوذيت" هیچ پیامبری مانند من در راه رسالت، آزار و رنج ندید.

 

و حال آنکه آیا ما حق رسالت او را ادا می‌کنیم؟ آیا در بزرگداشت کسی که متفکران و اندیشمندان شرق و غرب را به حیرت وا داشته است، قدمی هرچند ناچیز و کوچک برمی‌داریم؟ اسم این اتفاق را چه باید گذاشت و چه کسی را باید متهم کرد؟ شهرداری؟ شورای فرهنگی عمومی استان؟ سازمان تبلیغات اسلامی؟ شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی؟ حوزه‌های علمیه؟ هیئات مذهبی؟ چه کسی باید پاسخگوی این همه بی‌توجهی و بی‌رونقی میلاد پیامبر اسلام(ص) و امام صادق(ع) باشد؟

 

همین چندی پیش بود که علی‌رغم تمامی مخالفت‌ها و شبهه‌هایی که نست به ایام محسنیه وجود دارد، این عزاداری بصورت پررنگ برگزار شد. چه آنکه در تمامی مناسبت‌های عزا و مصیبت، همه پای کارند و به سر دوان. اما دریغ از برپایی جلسات بزرگ و رونق شهر با چراغانی و ایستگاههای صلواتی و... که خبر از عید بزرگ مسلمانان در ولادت مولود با عظمتی چون خاتم الانبیاء(ص) بدهد.

 

براستی روز ولنتاین و عید هالوین در جامعه ما پررنگ تر شده است یا ولادت حضرت رسول اکرم(ص)؟ دهها دستگاه و نهاد و مرکزی که جزو وظایف اصلی‌شان تعظیم شعائر اسلامی است، روز گذشته کجا بودند؟ آیا در مقایسه با دیگر ایام ولادت و اعیاد اسلامی هم، روز ولادت حضرت ختمی مرتبت(ص) کمرنگ تر و بی‌فروغ تر نیست؟ آیا این پاداش پیامبری است که حتی در آخرین لحظات عمر خویش نگران و در فکر امتش بود و سفارش امت را به حاضران نمود؟!

 

چه کسانی باید نمادسازی کنند؟ چه کسانی باید جامعه را به اسلام و قرآن جذب کنند؟ ‌چه کسانی باید خطرات و دسیسه‌های اعتقادی و فرهنگی را از کشور دفع کنند؟ دیده بانان دین و مذهب کجا را می‌نگرند که چنین غارت‌هایی را در پیش چشم نمی‌بینند؟

 

دهها شبکه تلویزیونی خصوصی که با هزینه‌های فراوان اداره ‌می شوند و قرار است به روشنگری و رفع شبهات نسبت به شیعه بپردازند، برای چنین اتفاقی چه پاسخی دارند؟ با وجود بیش از صدهزار طلبه مقیم در قم آیا وظیفه ترویج و تبلیغ شعائر دین به درستی انجام شده است؟

 

پیشینیان ما بر خرابه‌های طاق کسری که در شب ولادت پیامبر عظیم الشأن اسلام فرو ریخت تا بساط طاغوت و پرستش غیر از خدای یگانه برچید شود، تمدن اسلامی و انقلاب اسلامی را بنا ساختند. اما ما چه کردیم و چه می‌کنیم؟

 

کمتر از یکماه پیش، برای مراسم اربعین تمامی توان و امکانات دولتی و غیردولتی قم در خدمت‌رسانی و تعظیم زائران حسینی در سطح شهر، مرز و مسیر پیاده‌روی در کشور عراق به کار گرفته شد تا ارادت شیعیان و مسلمانان به حضرت سیدالشهدا(ع) که اولاد رسول خدا(ص) است تجلی یابد و همین روزهای گذشته بود که رقم‌های میلیاردی دستگاههای متولی امور فرهنگی و دینی در بودجه سال آینده منتشر شد که اگر همگی آنها نقش خود را بدرستی ایفا کرده بودند و راه گم نمی‌کردند، امروز شاهد این اتفاق تلخ نبودیم.

 

خودمان را فریب ندهیم، که با برگزاری کنگره‌ها، سمینارها و همایش‌های تخصصی برای اهالی علم و دانش، گرِهی از کار بسته جامعه ما باز نمی‌شود. جامعه ما امروز بیش از هر وقت دیگر نیاز به آموزه‌های ناب پیامبر اسلام(ص) دارد. از سیاسیون گرفته تا بازاریان، از حوزه تا دانشگاه، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب کشور، آنچه کمبود جدی‌اش احساس می‌شود، تمسک به آداب و اخلاق پیامبری است که هرچه در توان داشت برای امروز و آینده ما به کار بست و از هیچ اقدامی دریغ نورزید. اما ما برای او کم گذاشتیم.

 

آری، باور کنیم که پیامبر رحمت(ص) در میان جامعه ما غریب و مظلوم است.

 

telegram 19dey.com
شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.

اخبار مرتبط

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ٣٠-٠٩-١٣٩۵, ٢٢:٣٣

   

پر مبحث ترین ها