سایت خبری تحلیلی 19دی آنلاین

مطهرنیا در گفت وگو با ۱۹دی:

رسانه های ایران دارای ضعف دانش سیاسی هستند

بروز شده : ۴-٠٩-١٣٩۶, ١٠:٢٧    نسخه چاپی    
جامعه خبری ایران نیازمند دانش پرپهنای سیاسی است و با نیروپروری، کادرسازی و ایجاد فضای مناسب در انجام رسالت خود موفق می شود.

فاطمه محمدی

۱۹دی: جامعه خبری از رسالت و قدرت بالایی برخوردار هستند تا حدی که می توانند سبب ارتقای جایگاه کشورها در سطوح مختلف از جمله سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شوند.

در جهان کنونی و با توجه به ارتباط و مناسبات کشورها، سیاست نقش تعیین کننده ای را در مناسبات کشورها به خود اختصاص می دهد و لزوم فراگیری ترفندهای آن برای خبرنگاران برای پیشبرد اهداف کشور امری ضرری به نظر می رسد.

 در آستانه بازگشایی بیست وسومین نمایشگاه مطبوعات تحلیل و ارزیابی مهدی مطهرنیا عضو هیات علمی دانشگاه، مدیرگروه آینده پژوهی اجتماعی انجمن جامعه شناسی، تحلیل گر و آینده پژوه اجتماعی و سیاسی را جویا شدیم که مشروح این گفت وگو در ادامه می آید:

روزنامه نگاری در ایران باید به چه شکل باشد تا کشور به مسیر درستی هدایت شود؟

روزنامه نگاران در واقع ستون فقرات ارتباط توده های مردمی با جوامع مخاطب می باشند و لذا باید با دو سطح از جامعه مخاطبین در ارتباط باشند که یک سطح توده های مردم و سطح دوم نخبگان و حکومت پیشگان هستند.

 از این رو به عنوان رابط میان طبقات گوناگون مردم با حکام و حکام با مردم محسوب می شوند و این دو جامعه پیام خواهان دارای دو سطح پیام اندیشان و پیام گیران می باشند.

به عبارت دیگر بر این باورم که باید به جای دانش واژه مخاطب، پیام خواه را قرار دهیم و پیام خواهان را در دو سطح پیام اندیشان و پیام گیران رده بندی نماییم.

خبرنگاران و جامعه خبرنگار ما به عنوان تونل، دالان؛ پل یا مفاهیم مشابه میان دو سطح شمالی و جنوبی جامعه ارتباط ایجاد می کنند.

لایه شمالی، حکام هستند که اساسا قشر مهمی از نخبگان را در بر می گیرد که دارای قدرت مشروع در چارچوب حکومت هستند و از سوی دیگر نماینده سطح جنوب جامعه طبقات و اقشار پایین و متوسط جامعه مختلف قرار می گیرند از یک سو نماینده توده ها و طبقات متوسط جامعه برای بیان نقطه نظرات، دیدگاه ها، خواست ها و نیازهای آنان هستند و از سوی دیگر انتقال دهنده اراده، خط مشی ها، برنامه ها، هدف گذاری ها و چارچوب های گفتمانی حاکم بر همه این ها از سوی حکام برای مردم تلقی می شود.

 از این جهت است که روزنامه نگاران جایگاه بس ویژه پیدا می کنند از یک سو باید سخنگويي  مخاطرات طبقات گوناگون اجتماعی را در برابر طبقه حاکم بر عهده گیرند و در واقع زبان گویا و رادار شناخت آن ها و دیده بان های تیزهوش و دارای نگاه دقیق به محیط عملکرد حکام باشند و از سوی دیگر باید در چارچوب اراده سیاسی حاکم، اطلاعات و همچنین ردیابی و موثق بودن این اخبار و تبدیل آن ها به اطلاعات را در قالب های گوناگون رسانه ای به مردم منتقل کنند تا بتوانند آنچه حکام انجام می دهند یا خواهان انجام آن برای یک فضای کارآمد هستند را انتقال دهند.

فشار بر روی اصحاب رسانه را چگونه ارزیابی می کنید؟

باید بگوییم ژورنالیست ها از دو جهت تحت فشار هستند؛ نخست از سوی حکامی که خواهان پوشش مناسب؛ تبعيت محورانه و گاه چاپلوسانه اراده سیاسی خود در کاخ های حکومتی هستند و دوم از سوی افکار عمومی که خواهان بیان نیازهای امروز، ساخته های فردا و حقانیت نیروهای اجتماعی در لایه های گوناگون جامعه مدنی برای پاسخگویی شفاف از سوی حکامی هستند که مشروعیت قدرت شان را از حمایت توده ها و طبقات گوناگون مردم در جامعه مدنی بدست آوردند.

 لذا اگر جایگاه شناسی را در این محیط جغرافیایی مد نظر قرار دهیم، مبنای هویتي وهستومني چند وجهي به همراه مسئولیت سنگین جامعه خبری در این جایگاه مشخص می شود.

 جامعه خبری از یک هویت رسالت مند و تکاملی برخوردار است به این معنا که از یک سو رسالت نمایندگی مردم را در جهت بیان نیازها و خواسته های آن ها در گستره باند پرپهنای رسانه ها به عهده دارد و از سوی دیگر باید در عین شجاعت معنادار و تعریف شده در نمایندگی از طبقات گوناگون مردم بر استحکام جایگاه قوانین و مقررات حاکم در یک جامعه در چارچوب قدرت سیاسی مشروع نیز کوشا باشد.

 در جوامعی که اصطکاک میان نیروهای اجتماعی و قدرت سیاسی افزایش پیدا می کند، مخاطرات و حساسیت های خبری و جامعه خبرنگاران زیادتر می شود.

 جوامعی که در آن بیشترین میزان برخورد با خبرنگاران و جامعه خبری دیده می شود جامعه ای است که در آن فضای ارتباط میان هیات حاکمه و نیروهای اجتماعی یک فضای اصطکاکی و متمایل به تعارض است و در این میان، جامعه خبری است که در مراحل نخست هزینه های این اصطکاک را می پردازد زیرا مانند دانه های گندم در این سنگ آسیاب خرد می شود.

یکی از مهمترین و در عین حال پرمخاطره ترین اشتغال ها در جهان مدرن کنونی ژورنالیست و ژونالیست بودن است.

روزنامه های ا یران چقدر می توانند کمک حاکمیت در عرصه های سیاسی باشند؟

روزنامه های ما باید در مرحله نخست دانش سیاسی خود را افزایش دهند؛ دانش سیاسی به معنای اطلاع داشتن از اخبار و دیدگاه های سیاسیون نیست بلکه امری بسیار گسترده و وسیع است که در آن بیش از هر چیز نیازمند هستی شناسی، معرفت شناسی و تئوری شناسی در حوزه سیاست است.

جامعه خبری ما بویژه در بخش سیاسی باید یک جامعه پویا، پاینده و آگاه تا سر حد ایجاد دانایی نسبت به این سطوح باشد به گونه ای که در دانش سیاسی متوقف نشود بلکه با توجه به آشنایی به اصول سه گانه هستی شناسی، معرفت شناسی و تئوری پردازی در حوزه سیاست بتواند فهم دانش های آموخته شده و سپس ادراک آن در جهت انتقال سریع گسترده و در عین حال پرعمق و بلند ارتفاع برای جامعه مخاطب خود باشد.

 بسیاری از اصحاب مطبوعات ما امروزه در این زمینه دارای ضعف هستند زیرا بیش از آن که به حوزه معرفت سیاسی و فهم و ادراک گزاره های جدی در سطوح و لایه های مختلف مورد نیاز جغرافیای سیاست بپردازند می خواهد تنها با ایجاد یک تکثر کمی (نه کیفی) در عرصه اطلاع رسانی سیاسی وارد عمل شوند از این جهت هزینه های خود و کشور را افزایش می دهند.

کمک دولت بودن و در خدمت مردم بودن نیازمند ادراک دقیق معطوف به دانش پرپهنا در جامعه سیاست است.

جامعه مطبوعاتی کشور چگونه می تواند رسالت خود را انجام دهد؟

اگر جامعه مطبوعاتی ما بتواند با نیروپروری، کادرسازی و ایجاد فضای مناسب در جهت ارتباط با توده ها از یک سو و ارتباط با طبقه فرادست حکومتی از سوی دیگر وارد عمل شود بهتر می تواند رسالت دوگانه خود را انجام دهد؛ از یک سو منتقل کننده مفاهیم ناشی از جایگاه حکومت مشروع در جامعه خود باشد و از سوی دیگر سخنگوی جامعه متبوع و نیروهای اجتماعی فعال در درون جامعه ملی خود قرار گیرد.

 

telegram 19dey.com

اخبار مرتبط

شبکه خبری

نسخه قابل چاپ:
تعداد نظرات: 0
همه مطالب تاریخ: ۴-٠٩-١٣٩۶, ١٠:٢٧

   

پر مبحث ترین ها