حمایت از تولیدات استان قم باید به یک خواست عمومی و یک مطالبه جدی دراستان تبدیل شود.

اصناف و مردم قم؛ حلقه مفقوده رونق تولید در استان‌

رضا صدرایی

تولید زمانی می‌تواند به موتور واقعی رشد اقتصادی تبدیل شود که در کنار افزایش ظرفیت تولید، بازار فروش پایدار نیز برای آن ایجاد شود. یکی از راه‌های مؤثر برای تحقق این هدف، توجه جدی به فروش و مصرف محصولات تولیدشده در هر استان در همان استان و در مناطق پیرامونی است؛ رویکردی که می‌تواند اقتصاد محلی را از یک چرخه مصرف‌محور به یک چرخه تولید، توزیع و اشتغال تبدیل کند.

 

استان قم به واسطه تلاش تولید کنندگان ازتنوع تولیدی منحصربه‌فردی برخوردار است؛ از محصولات کشاورزی و صنایع غذایی گرفته تا صنایع‌دستی، پوشاک، مصالح ساختمانی و محصولات صنعتی. با این حال، گاهی محصولی در یک استان تولید می‌شود، اما بازار اصلی آن هزاران کیلومتر دورتر است و هم‌زمان کالاهای مشابه از استان‌های دیگر وارد همان منطقه می‌شوند. این وضعیت علاوه بر افزایش هزینه حمل‌ونقل، موجب خروج بخشی از ارزش افزوده و سرمایه از استان می‌شود.

 

اگر دستگاه‌های اجرایی، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، مراکز توزیع، تعاونی‌ها و بخش خصوصی برای عرضه بیشتر محصولات بومی در بازارهای محلی و منطقه‌ای برنامه‌ریزی کنند، تقاضا برای تولیدکننده داخلی افزایش خواهد یافت. افزایش تقاضا نیز به معنای امکان توسعه واحدهای تولیدی، سرمایه‌گذاری جدید و ایجاد فرصت‌های شغلی بیشتر است.این مهم میسر نمی شود مگر این که حمایت از تولیدات استان قم به یک خواست عمومی و یک مطالبه جدی دراستان تبدیل شود. 

 

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم حمایت از تولید صرفاً با اعطای تسهیلات یا شعارهای اقتصادی محقق نمی‌شود. تولیدکننده بیش از هر چیز به بازار مطمئن و قدرت رقابت نیاز دارد. اگر کشاورز، صنعتگر یا تولیدکننده یک استان بداند محصولش ابتدا در استان و سپس در استان‌های همجوار مشتری دارد، انگیزه بیشتری برای افزایش کیفیت و سرمایه‌گذاری خواهد داشت.

البته حمایت از محصول بومی نباید به معنای ایجاد انحصار یا جلوگیری از رقابت باشد. ملاک اصلی باید کیفیت، قیمت مناسب و رضایت مصرف‌کننده باشد. سیاست درست آن است که تولیدکننده محلی از فرصت برابر برای رقابت برخوردار شود و هم‌زمان با بهبود کیفیت، اعتماد مصرف‌کننده را به دست آورد.

 

در نهایت، خرید محصول تولیدشده در استان ، تنها یک انتخاب اقتصادی نیست؛ بلکه می‌تواند به تقویت اشتغال، حفظ سرمایه در منطقه، کاهش هزینه‌های توزیع، رونق کسب‌وکارهای کوچک و افزایش درآمد خانوارها کمک کند. اقتصاد ملی از دل اقتصادهای محلی قدرتمند شکل می‌گیرد. اگر هر استان بتواند بخشی از نیازهای خود را از تولیدکنندگان همان منطقه تأمین و بخشی از محصولات خود را به استان‌های همجوار صادر کند، یک گام مهم در مسیر تحقق اقتصاد مقاوم، متوازن و اشتغال‌آفرین برداشته خواهد شد.

  • نویسنده :
  • منبع :