افشای پروژه مشترک امارات و اسرائیل برای تسخیر قطر

طبق اسناد و ایمیل‌های درزکرده از «یوسف العتیبه» سفیر امارات در واشنگتن، محاصره قطر در واقع یک عملیات حساب‌شده مشترک میان امارات و رژیم صهیونیستی با هدف مهار کشوری بود که از عادی‌سازی روابط با این رژیم سرباز زده و سیاست خارجی مستقلی را دنبال می‌کرد.
به نوشته رسانه «فِرِیم دِ گلوب نیوز»، طبق مکاتباتی که العتیبه با مقامات آمریکایی حامی اسرائیل مانند «الیوت آبرامز» و «دنیس راس» داشته، او به بحث درباره مجازات قطر به دلیل حمایت از جنبش تحریم رژیم صهیونیستی (BDS) پرداخته بود.
طبق این اسناد آبرامز حتی ایده «تسخیر قطر» را به عنوان راه‌حل همه مشکلات مطرح کرده و العتیبه انجام آن را «آسان» توصیف کرده بود.
«زیگمار گابریل» وزیر امور خارجه پیشین آلمان بعدا تایید کرد که امارات و متحدانش نقشه‌های حمله نظامی به قطر در ژوئن ۲۰۱۷ را طراحی کرده بودند.
دودستگی در واشنگتن بر سر قطر
نهایتا آنچه از اجرای این نقشه جلوگیری کرد، نه تلاش‌های دیپلماتیک «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا بلکه تلاش‌های «رکس تیلرسون» وزیر خارجه وقت آمریکا بود. او پس از دریافت هشدار از منابع قطری با بیش از ۲۰ تماس فوری سعی در جلوگیری از حمله به کشوری کرد که میزبان بزرگ‌ترین پایگاه هوایی آمریکا در منطقه غرب آسیا بود. 
طبق این گزارش در حالی که امارات، عربستان سعودی را به عنوان چهره عمومی این عملیات قرار داده بود اما این فرمان اصلی را ابوظبی و تل‌آویو می‌دادند.
به نوشته این رسانه، اما مشکل تیلرسون، رئیس‌ خودش یعنی ترامپ بود؛ کسی که درست در همان روزی که تیلرسون خواستار آرامش شد، علنا قطر را حامی مالی تروریسم خواند و از محاصره قطر تمجید و حمایت کرد.
اما این تعارض تصادفی نبود. «جرد کوشنر» و «استیو بنن» مشاوران ارشد ترامپ در دولت اول ترامپ، در ماه مه ۲۰۱۷، یک ماه قبل از اعمال محاصره علیه قطر، با رهبران عربستان و امارات درباره این عملیات دیدار کرده بودند، بدون آنکه تیلرسون را در جریان بگذارند.
با آغاز محاصره، دولت آمریکا ۲ دسته شد: تیلرسون از حاکمیت قطر دفاع می‌کرد و ترامپ و کوشنر از بازی امارات که عربستان به عنوان پوشش مناسب آن ایفای نقش می‌کرد، پشتیبانی می‌کردند.
لابی‌کنندگان اسرائیلی و اماراتی علیه قطر
طبق این گزارش، طولی نکشید که دست رژیم صهیونیستی در پشت این بحران آشکار شد. در طی این بحران، لابی‌کنندگان اسرائیلی و اماراتی به صورت هماهنگ در کنگره آمریکا برای پیش بردن طرح تعیین قطر به عنوان کشور «حامی تروریسم» فعالیت می‌کردند.
همچنین فاش شده که امارات با نهادهای نومحافظه‌کار آمریکایی نزدیک به «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی مانند «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» که توسط «شلدون ادلسون» تامین مالی می‌شد، هماهنگی نزدیک داشت. خود «بنیامین نتانیاهو» در طول بحران نشست‌هایی با سفرای امارات و بحرین برگزار کرد که نشان‌دهنده نقش مستقیم تل‌آویو دربحران بود.
ایران و ترکیه وارد ماجرا می‌شوند
این افشاگری به معنی این است که در پشت بحران محاصره قطر در ژوئن ۲۰۱۷، محور امارات-اسرائیل در کار بود. در نهایت اما مقاومت قطر و متحدانش به شکست این نقشه منجر شد.
قطر از این محاصره جان سالم به در برد زیرا امارات و رژیم صهیونیستی ۲ عامل را دست کم گرفته بودند: اراده قطر برای مقاومت نشان دادن در ضمن تلاش متحدانش برای خنثی ساختن هزینه‌های واقعی بحران.
ایران بلافاصله حریم هوایی خود را به روی قطر گشود و مسیرهای تامین ایجاد کرد. ترکیه نیز در عرض چند روز، نیرو و کشتی‌های باری به این کشور اعزام نمود. نقشه ابوظبی و تل‌آویو که قرار بود به یک «خفگی سریع» منجر شود به بن‌بستی چندساله تبدیل شد که در نهایت با شکست خاموش محاصره‌گران به پایان رسید.
طبق این گزارش، موضوع محاصره سال ۲۰۱۷ قطر در واقع آنگونه که ادعا شد مقابله با تروریسم یا اخوان‌المسلمین نبود بلکه در اینجا امارات مشغول راه انداختن کار اسرائیل بود که هدف نهایی‌اش، وادار کردن قطر به پذیرش نظم منطقه‌ای جدیدی بود که در آن، عادی‌سازی روابط با اسرائیل و مقابله با ایران در اولویت مطلق قرار داشت. عربستان نیز به عنوان یک شریک متمایل به حمایت از این طرح و به عنوان یک پوشش مفید قدم جلو گذاشت. این عملیات شکست خورد، اما حال آشکار می‌شود که از سه سال قبل از انعقاد رسمی به اصطلاح «توافقات ابراهیم»، سیاست خارجی امارات با اهداف اسرائیل تا چه میزان همگرایی عمیقی داشته است.