عبدالرحیم اباذری
وقتی يزيد بر مسند قدرت تکیه کرد, ولید فرمانرواى مدينه را فرستاد تا از امام حسين عليه السلام بيعت گيرد. امام چون پيام يزيد را دريافت؛ خطاب به وليد به فضائل و مناقب خود و سپس به رذائل اخلاقی يزيد مانند: عصيان, سركشى, میگسارى, آدم كشى و ترويج فساد در جامعه اشاره نموده و فرمود:« مِثلی لایُبایع مِثله » هرگز شخصى مانند من نمى تواند از آدمی مثل يزيد بيعت و پیروی كند. امام حسین علیه السلام هرگز زیر بار این ذلت بزرگ نرفت از اين لحظه مبارزه خویش را در جهت روشنگری مردم علیه حکومت نامشروع آغاز كرد و چون مورد تهدید قرار گرفت مصمم به خروج از شهر مدینه شد.
امام از همان ابتداءِ حرکت تا انتهاء ضمن اهتمام به اصل اعتراض ، افشاگری و روشنگری، تمام موضع گیری هایش ، به صورت منطقی ، مسالمت آمیز، خیر خواهانه و عاری از هرگونه خشونت و افراط گری بود او مواظب بود مبادا از سوی ایادی حکومت حرکت های تند از قبیل کشت و کشتار انجام بگیرد ، وقتی فهمید به دنبال ترور ایشان در مکه هستند بیدرنگ تصمیم به خروج از مکه گرفت.
حرکت عاشورا، در عین حماسی و جهادی ذاتی هرگز به معنای جنگ افروزی و خونریزی از سوی امام نیست، بلکه امام از هنگام خروج از مدینه تا روز عاشورا به یک نوع منطق ، متانت ، آرامش ، صلح ، همزیستی، گفتگو، مفاهمه و مذاکره تأکید دارد. حتی فرصت هایی پیش آمد و بعضی اصحاب پیشنهاد کردند به لشکر حُر که در نهایت ضعف به سر می برد حمله کنند و کار او را تمام نمایند، حضرت نپذیرفت و فرمود: «هرگز من آغاز گر جنگ نخواهم بود» پیش از آن نماینده اش مُسلِم چون در منزل هانی بن عُروَه به وی پیشنهاد شد عُبِیدِالله والی کوفه را در منزل هانی با ترفندی غافلگیرانه به قتل رساند؛ مسلم گفت: رسول خدا ترور را اجازه نداده است و به این کار مبادرت نکرد.
در نهضت حسینی حتی یک نمونه خشونت و جنگ افروزی دیده نمی شود، حتی در روز عاشورا حمله های جوانان بنی هاشم ، اصحاب و یاران جنبه ی دفاعی داشت آنها فقط از حریم اهلبیت حراست می کردند. ترور ، غارتگری و خون ریزی را یزیدیان مرتکب شدند.
امروز در جنگ رمضان نیز همین واقعیت و حقیقت به روشنی روز دیده میشود؛ شاید رمز و راز تأکید و تصریح رهبر شهید انقلاب چند روز قبل از شهادت به این فراز از کلام ابا عبد الله الحسین علیه السلام که فرمود «مِثلی لایُبایِع مِثلَه» ناظر بر همین حقیقت باشد.
نظام جمهوری اسلامی ایران در چند مرحله مذاکره مستقیم و غیر مستقیم با آمریکا و دادن بعضی امتیازات، کاملا حسن نیت خود را در راستای ایجاد صلح و آرامش در منطقه به دنیا نشان داد، حتی در ماجرای برجام رهبر شهید با ابداع اصل « نرمش قهرمانانه » از آن استقبال نمود اما همه دنیا دیدند ترامپِ «اپستینی»، ناگهان به طور یک جانبه از برجام خارج شد و اخیرا در دو مرحله وسط مذاکره ، به همراهی نتانیاهوی کودک کش به حریم کشور ایران تجاوز کردند و شخصیت های نظامی ، سیاسی ، مردم عادی ، کودکان و نوزادان و حتی رهبر انقلاب اسلامی را به شهادت رساندند و معلوم شد در قاموس اینها گفتگو و مذاکره فریب و شیطنتی بیش نیست و تنها هدف تجزیه و نابودی کشورایران است.
چند نکته:
1 – امروز تصمیم شجاعانه ای که فرماندهان نظامی و مسئولان سیاسی تحت اشراف و هدایت رهبری در قلع و قمع متجاوزان گرفتند هرگز مصداق جنگ افروزی نیست بلکه یک دفاع کاملا شرعی ، عرفی ، قانونی و وجدانی است و همگان باید از آن حمایت کنند.
2 – دراین مقطع حساس میان فرماندهان و مسئولان، یک نفر نمی توان یافت که تمایل به مذاکره و گفتگو با دشمن باشند، بنای همه بر مقاومت و تنبیه متجاوز است، این هماهنگی و یک دستی را قدر بدانیم و با اظهارات نسنجیده ، القای دو قطبی و احیانا عقده گشایی ، آب به آسیاب دشمن نریزیم. میدان و دیپلماسی در کنار نشان اقتدار و تضعیف هر کدام ، به هر انگیزه ای همراهی با دشمن است.
3 – چقدر خوب است در شرایط جنگی همه گوش به فرمان فرماندهان و مسئولان تحت اشراف و هدایت رهبری باشند، اگر قرار باشد هر کسی و لو خیرخواهانه پیرامون جنگ و صلح و هر تصمیم دیگر، اظهار نظر و سلیقه کند ، طبیعی است که سنگ روی سنگ بند نمی شود و اختلال نظام و هرج و مرج پیش می آید. اعتماد به آنهایی که در خط مقدم جبهه ایستادند بهترین خدمت به مردم ، کشور و جبهه مقاومت است.
4 – مردم شریف ایران از اقشار مختلف که این ایام تجمعات شبانه برگزار می کنند و انصافا در آن حماسه ها و شگفتانه ها می آفرینند ، مهم ترین خواسته هایشان در این مرحله اتحاد و همبستگی و تنبیه اصحاب اپستین و اخراج ذلت بار آنان از منطقه خاور میانه است به طوری که دیگر نتوانند دوباره باز گردند، امیدواریم و دعا می کنیم در آن پیروز و سر بلند باشند.
7 فروردین 1405
وقتی يزيد بر مسند قدرت تکیه کرد, ولید فرمانرواى مدينه را فرستاد تا از امام حسين عليه السلام بيعت گيرد. امام چون پيام يزيد را دريافت؛ خطاب به وليد به فضائل و مناقب خود و سپس به رذائل اخلاقی يزيد مانند: عصيان, سركشى, میگسارى, آدم كشى و ترويج فساد در جامعه اشاره نموده و فرمود:« مِثلی لایُبایع مِثله » هرگز شخصى مانند من نمى تواند از آدمی مثل يزيد بيعت و پیروی كند. امام حسین علیه السلام هرگز زیر بار این ذلت بزرگ نرفت از اين لحظه مبارزه خویش را در جهت روشنگری مردم علیه حکومت نامشروع آغاز كرد و چون مورد تهدید قرار گرفت مصمم به خروج از شهر مدینه شد.
امام از همان ابتداءِ حرکت تا انتهاء ضمن اهتمام به اصل اعتراض ، افشاگری و روشنگری، تمام موضع گیری هایش ، به صورت منطقی ، مسالمت آمیز، خیر خواهانه و عاری از هرگونه خشونت و افراط گری بود او مواظب بود مبادا از سوی ایادی حکومت حرکت های تند از قبیل کشت و کشتار انجام بگیرد ، وقتی فهمید به دنبال ترور ایشان در مکه هستند بیدرنگ تصمیم به خروج از مکه گرفت.
حرکت عاشورا، در عین حماسی و جهادی ذاتی هرگز به معنای جنگ افروزی و خونریزی از سوی امام نیست، بلکه امام از هنگام خروج از مدینه تا روز عاشورا به یک نوع منطق ، متانت ، آرامش ، صلح ، همزیستی، گفتگو، مفاهمه و مذاکره تأکید دارد. حتی فرصت هایی پیش آمد و بعضی اصحاب پیشنهاد کردند به لشکر حُر که در نهایت ضعف به سر می برد حمله کنند و کار او را تمام نمایند، حضرت نپذیرفت و فرمود: «هرگز من آغاز گر جنگ نخواهم بود» پیش از آن نماینده اش مُسلِم چون در منزل هانی بن عُروَه به وی پیشنهاد شد عُبِیدِالله والی کوفه را در منزل هانی با ترفندی غافلگیرانه به قتل رساند؛ مسلم گفت: رسول خدا ترور را اجازه نداده است و به این کار مبادرت نکرد.
در نهضت حسینی حتی یک نمونه خشونت و جنگ افروزی دیده نمی شود، حتی در روز عاشورا حمله های جوانان بنی هاشم ، اصحاب و یاران جنبه ی دفاعی داشت آنها فقط از حریم اهلبیت حراست می کردند. ترور ، غارتگری و خون ریزی را یزیدیان مرتکب شدند.
امروز در جنگ رمضان نیز همین واقعیت و حقیقت به روشنی روز دیده میشود؛ شاید رمز و راز تأکید و تصریح رهبر شهید انقلاب چند روز قبل از شهادت به این فراز از کلام ابا عبد الله الحسین علیه السلام که فرمود «مِثلی لایُبایِع مِثلَه» ناظر بر همین حقیقت باشد.
نظام جمهوری اسلامی ایران در چند مرحله مذاکره مستقیم و غیر مستقیم با آمریکا و دادن بعضی امتیازات، کاملا حسن نیت خود را در راستای ایجاد صلح و آرامش در منطقه به دنیا نشان داد، حتی در ماجرای برجام رهبر شهید با ابداع اصل « نرمش قهرمانانه » از آن استقبال نمود اما همه دنیا دیدند ترامپِ «اپستینی»، ناگهان به طور یک جانبه از برجام خارج شد و اخیرا در دو مرحله وسط مذاکره ، به همراهی نتانیاهوی کودک کش به حریم کشور ایران تجاوز کردند و شخصیت های نظامی ، سیاسی ، مردم عادی ، کودکان و نوزادان و حتی رهبر انقلاب اسلامی را به شهادت رساندند و معلوم شد در قاموس اینها گفتگو و مذاکره فریب و شیطنتی بیش نیست و تنها هدف تجزیه و نابودی کشورایران است.
چند نکته:
1 – امروز تصمیم شجاعانه ای که فرماندهان نظامی و مسئولان سیاسی تحت اشراف و هدایت رهبری در قلع و قمع متجاوزان گرفتند هرگز مصداق جنگ افروزی نیست بلکه یک دفاع کاملا شرعی ، عرفی ، قانونی و وجدانی است و همگان باید از آن حمایت کنند.
2 – دراین مقطع حساس میان فرماندهان و مسئولان، یک نفر نمی توان یافت که تمایل به مذاکره و گفتگو با دشمن باشند، بنای همه بر مقاومت و تنبیه متجاوز است، این هماهنگی و یک دستی را قدر بدانیم و با اظهارات نسنجیده ، القای دو قطبی و احیانا عقده گشایی ، آب به آسیاب دشمن نریزیم. میدان و دیپلماسی در کنار نشان اقتدار و تضعیف هر کدام ، به هر انگیزه ای همراهی با دشمن است.
3 – چقدر خوب است در شرایط جنگی همه گوش به فرمان فرماندهان و مسئولان تحت اشراف و هدایت رهبری باشند، اگر قرار باشد هر کسی و لو خیرخواهانه پیرامون جنگ و صلح و هر تصمیم دیگر، اظهار نظر و سلیقه کند ، طبیعی است که سنگ روی سنگ بند نمی شود و اختلال نظام و هرج و مرج پیش می آید. اعتماد به آنهایی که در خط مقدم جبهه ایستادند بهترین خدمت به مردم ، کشور و جبهه مقاومت است.
4 – مردم شریف ایران از اقشار مختلف که این ایام تجمعات شبانه برگزار می کنند و انصافا در آن حماسه ها و شگفتانه ها می آفرینند ، مهم ترین خواسته هایشان در این مرحله اتحاد و همبستگی و تنبیه اصحاب اپستین و اخراج ذلت بار آنان از منطقه خاور میانه است به طوری که دیگر نتوانند دوباره باز گردند، امیدواریم و دعا می کنیم در آن پیروز و سر بلند باشند.
7 فروردین 1405
- نویسنده :
- منبع :
https://19dey.com/news/99639
